İslamda çocuk eğitimi

“Bir kimsenin çocuğunu terbiye etmesi, bir ölçek sadaka vermesinden daha hayırlıdır.” (Tirmizî, “Birr”, 33)

Terbiye, çocuk doğmadan önce başlar. Helal lokmayla beslemek, güzel isimler vermek, görgü kurallarını yeri geldikçe öğretmek, yaş seviyesine göre dinî öğretilerde bulunmak gerekir. Çocuğun terbiyesinde anne-baba, fikir ve davranış birliği içinde olmalıdır. Annenin izin verdiği bir konuda babanın yasak koyması, babanın evet dediğine annenin hayır demesi çocuğu çelişki ve güvensizlik içerisinde bırakacaktır. Yalan söylememeyi, kanaatkâr olmayı, sözünde durmayı ancak örnek olarak öğretebiliriz çocuklarımıza. Peygamberimiz şöyle buyuruyor:

“Hiçbir baba, çocuğuna güzel terbiyeden daha üstün bir hediye vermiş olamaz.” (Tirmizî, “Birr”, 33)

Ülkemizde bazı ailelerde anne veya babalar çocuklarını “herşeyi görsün içinde bir şey kalmasın” şeklinde çarpık bir düşünceyle ne yazık ki haramlara teşvik etmekte hatta yönlendirmektedir. (örneğin; babanın, erkek evladını geneleve götürmesi veya annenin, çocuğunun dinimizce çirkin bulunan davranışlarına sempatiyle ve iyi bir şeymiş gibi yaklaşması) Bu kötü ve çirkin eylemler evlada yapılacak büyük bir haksızlık olduğu gibi, aileye de büyük bir vebal ve günah getirmektedir. O evladın yaptığı ve yapacağı her günahtan ailesi de sorumlu olacaktır. Bu nedenle çocuk terbiye ederken kendimizi de düşünmeli ve vebal altında kalmamak için çocuklarımızı İslam dinine uygun terbiye etmeliyiz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir