İnsan Övündükçe Alçalır..

Övünmekten hoşlanan insan bilmez mi ki, övündükçe alçalacaktır. Kendisini çok seven ve bunu çevresine de belli eden kişi, çevresi tarafından da sevilmez.

Hz.Mevlana şöyle der:

“İnsanda kendini yüksek görme, hırs ve şehvet, söz söylerken soğan gibi kokar ve çokça rahatsız eden bu kokudan insanlar kaçar”

Peygamber efendimiz (SAV) diyor ki:

“Her kim duyulsun diye bi iş yapar da riyakarlık ederse, kıyamet gününde Allah da onun kusurunu duyurur.”

Gurur, kendini beğenme/halktan üstün görme ve kibir, şüphesizdir ki İslamiyet’te sevimsiz görülen aşağılık huylardır.. İnsan bu huyları bünyesinde ne kadar çok barındırırsa, Allah katında o kadar alçalır..

Nimete Şikayet!

Şikayet, bazen bir şükürsüzlük veya sabırsızlık halinin dışa vurulmasıdır.

Şükür gerekirken şikayet etmek kişinin imanının zayıflığını gösterir, ayrıca nankörlük olur ki vebali vardır. Yüce Allah (CC):

“Siz beni anın, ben de sizi anayım. (ve) bana şükredin; nankörlük etmeyin.” Bakara, 152

ayetinde beyan buyurduğu gibi, Allah’a şükretmemek ve sürekli şikayet etmek nankörlüktür. Kendisine verilen nimeti fark etmeyene, ihsanın kadrini bilmeyene, iyiliği inkâr edene nankör derler. Dünyalıkta (para, mal, mülkte) kendisinden yukardakilere bakıp “Allah bana ne verdi ki şükredeyim” deyip şikayetlenenler, Allah’ın nimetlerinden gafil olanlardır. Böyleleri genele ait nimetleri göremez, özel servet ve imkanlar umar.

Allah kendisini var kılmıştır, insan yaratmıştır, İslâm’a dahil etmiştir, yaşaması için gerekli havayı suyu vermiştir, sağlıklıdır, azaları tamdır, herkesinkiyle birlikte pazara çıkarılsa yine kendisine ait olanı alacağı bir aklı vardır vs. Bunlara nispetle kendisinin nimet bildiği şeyler çocuk oyuncağı mesabesindedir. Fakat neylersiniz ki çocuk kalmışsanız eğer, oyuncaklara meyleder; onlar elinizde bulunmadığında şikayetlenirsiniz.

Hz. Mevlana ne güzel demiş:

Eşekten şeker esirgenmez ama eşek yaratılışı bakımından otu beğenir..

Leş, bize göre rezildir ama, köpeğin gözünde şekerdir, helvadır..